www.HoundDawgs.org
Endur fyrir löngu, i földu hjarta Frakklands, -
- bjó myndarlegur ungur prins -
- i fallegum kastala.
Púff, púff.
Þótt hann ætti allt sem hugurinn girndist -
- var prinsinn eigingjarn og harðbrjósta.
Húsbóndi, stundin er runnin upp.
Hann skattlagði þorpið -
- til að fylla kastalann af fögrum gripum.
Og til að geta boðið fallegasta fólkinu i veislur sínar.
Guðdómleg sýn.
Glamúr, töfrar og tónlistin fín.
Og hver snót skærar annarri skín.
Allar þær göllunum leyna, og reyna -
- að verða hans eina mey.
Ó, þvílík sjón.
Allir slá hér sinn fegursta tón.
Dýrðarstund fyrir prins jafnt sem þjón.
Syngjum öll með ákefð, krafti og opnum kjafti.
Engar áhyggjur meir.
En kvöld eitt -
- kom óvæntur gestur i kastalann -
- i leit að skjóli fyrir beljandi stormi.
Hún færði prinsinum eina rós að gjöf.
Prinsinn hryllti við hrörlegu útlitinu -
- og hann vísaði konunni á dyr.
Hún varaði hann við því að láta útlitið blekkja sig.
Því að fegurðin leyndist hið innra.
Þegar hann hafnaði henni aftur -
- breyttist útlit gömlu konunnar.
- Og i ljós kom... -
- gullfalleg seiðkona.
Prinsinn grátbað um fyrirgefningu en það var um seinan.
Hún hafði séð að hjarta hans skorti ást.
Skarði. Ja, hérna.
Í refsingarskyni -
- breytti hún honum i hryllilegt dýr.
Og lagði megn álög á kastalann -
- og alla sem bjuggu þar.
Dagar urðu að árum -
- og umheimurinn gleymdi prinsinum og þjónum hans.
Seiðkonan hafði eytt öllum minningum um þau -
- úr huga allra ástvina þeirra.
En rósin sem hún hafði boðið var svo sannarlega töfrarós.
Ef prinsinn gæti lært að elska aðra manneskju, -
- sem elskaði hann á móti, áður en síðasta krúnublaðið félli -
- myndi hann losna úr álögunum.
Annars yrði hann dæmdur til að vera dýr að eilífu.
Árin liðu -
- og hann sökk i fen örvæntingar og vonleysis.
Hver gæti lært að elska dýr?
FRÍÐA OG DÝRIÐ
Lítill bær, hér er lífið fábreytt.
Lítinn mun milli daga að sjá.
Lítill bær, byggður litlum sálum.
Byrjar daginn á...
Bonjour.
- Bonjour. - Bonjour.
Bonjour.
Sjá þar fer bæjarbakarinn, hann bakar -
- hér sömu brauðin sí og æ.
Allt er enn á sama veg -
- og það var er flutti ég fyrir löngu i þennan bæ.
Góðan daginn, Fríða.
Góðan daginn, herra Jón. Týndirðu einhverju aftur?
Já, það er víst, en ég man ekki hvað það var.
Það rifjast upp.
Hvert ertu að fara?
Að skila bók til séra Róberts.
Hún fjallar um tvo elskendur i Verónaborg.
Hljómar óspennandi.
Þar fer hún Fríða, hún er feikna skrýtin.
Svo dul og fjarræn eins og sést.
Algert ólíkindatól.
Eins og álfur út úr hól.
Hún er eitthvað ekki eins og fólk er flest.
Bonjour, já sæl, hvað er að frétta?
Bonjour, já sæll, er konan ær?
Ég þarf sex egg. Nei, þetta er okur.
Ég þrái meir en býður þessi bær.
Er þetta ekki eini bókaormur bæjarins?
Hvert fórstu þessa vikuna?
Til tveggja borga á Norður-Ítalíu.
Ég vildi ekki snúa aftur.
Áttu nýja staði fyrir mig að heimsækja?
Nei, því miður.
En þú gætir lesið uppáhaldsbækurnar aftur.
Þakka þér fyrir.
Bókasafnið þitt stækkar litla heimshornið okkar verulega.
Bless.
Sko, þarna er Fríða, alltaf úti að aka.
Menn halda að eitthvað sé kannski að.
Sokkin niður i draumamók og með nefið ofan i bók.
Þetta er náttúrulega ekki óbrenglað.
Ó, hvað ég elska bækur.
Hér er ein um stúlku er hefst til vegs.
Hún verður á vegi prinsins -
- en hún veit fyrst að þetta er hann i kafla sex.
Það furðar engan að hún heiti Fríða.
Því fríð hún er svo af það ber.
Þótt hún fögur sé i sjón er það sagt að hún sé flón.
Og svo sannarlega ólík oss.
Já, ekki vitund áþekk oss.
Svo einstaklega ólík oss hún er.
Líttu á hana, Loftur.
Verðandi eiginkonu mína.
Fríða er fegursta stúlkan i þorpinu.
Þess vegna er hún sú besta.
En hún er svo vel lesin.
- Og þú ert svo... -
- hreystilega sinnaður.
Ég veit.
Fríða er ekki síður þrætugjörn en fögur.
Einmitt, hver þarf hana þegar þú hefur okkur?
Já...
En síðan stríðinu lauk hefur mig skort eitthvað.
Hún er sú eina sem fyllir mig af...
Ég veit ekki hvað það þýðir.
Í fyrsta sinn er ég så Fríðu sagði ég:
Ég sver ég skal i hana ná.
Hún er óviðjafnanleg, svona alveg eins og ég.
Og sú eina er á það skilið mig að fá.
Nei, sko. Líttu á.
Þar kemur Gestur.
Svo kjút, svo kekk og konu þarf.
Nú hjartað mér i brjósti brestur.
Ég bið ég eignist svona ekta tarf.
Þið eigið ekki séns, dömur.
- Bonjour. - Pardon.
- Já, sæll. - Mais, oui.
- Hæ, betra beikon. - En indæl ber.
- Smá ost. - Sjö fet.
- Eitt pund. - Frá, frá.
- Ég sæki hníf. - Hleypið mér að.
Brauðið... - Síldin -
- staðið. - Úldin.
- Nei, frú, þér skjátlast. - Nú, máski svo.
- Ég þrái eitthvað betra en þennan bæ. - Góðan dag.
- Já, brátt ég Fríðu fyrir konu fæ. - Góðan dag.
Já, Fríða er sannarlega fríð en sérstök.
Og sífellt einförum hún fer.
Þau eru aumu örlögin að hún engan á sér vin.
Það er af því hversu undarleg, já, undarleg en yndisleg.
Það er af því hversu undarleg -
- hún er.
Góðan daginn, Fríða.
Þetta er yndisleg bók.
Hefurðu lesið hana?
Ekki þessa sérstaklega. En, þú veist, bækur...
Fyrir kvöldverðarborðið.
Eigum við að snæða saman i kvöld?
Því miður, ekki i kvöld.
Ertu upptekin?
Nei...
Leitum við þá annað?
Nei, Loftur.
Þær sem er erfiðast að fanga eru alltaf gómsætasta bráðin.
Það gerir Fríðu svo heillandi.
Hún gerir sig ekki að fífli til að fanga athygli mína.
Hvað kallarðu það?
Reisn?
Er hún ekki sjúklega aðlaðandi?
Gestur.
Hvenær er andartakið eilíft?
Af hvaða sögu er aldrei nóg?
Sannri ást må ekki sleppa.
Alltaf strembið, reynum þó.
Stundum er hamingja vor fönguð.
Haggast ei virðast tími og tíð.
Ástin lifir hjörtum i -
- um ár og síð.
Fríða.
- Gætirðu... -
- rétt mér...
Þakka þér fyrir.
Mig vantar líka...
Nei, nei.
- Reyndar... -
- er þetta einmitt það sem mig vantaði, takk.
Finnst þér ég vera skrýtin?
Skrýtin?
Dóttir mín? Skrýtin?
Hvernig dettur þér það i hug?
Ég veit það ekki. Fólk segir ýmislegt.
Þetta er lítið þorp.
Og þorpsbúar eru þröngsýnir.
En smæðinni fylgir öryggi.
Heima i París þekkti ég stúlku eins og þig, sem var svona -
- á undan sinni samtíð.
Svo öðruvísi.
Aðrir hæddust að henni.
Þangað til þeir voru skyndilega farnir að apa eftir henni.
Segðu mér eitthvað eitt i viðbót um hana.
- Móðir þín var... -
- óttalaus.
Óttalaus.
- Jæja... -
- hvað get ég fært þér frá markaðnum?
Rós, eins og á málverkinu.
Þú biður um hana á hverju ári.
Og þú færir mér hana á hverju ári.
Þá færi ég þér aðra núna.
Ég lofa því.
Vertu sæll, pabbi.
Vertu sæl, Fríða.
Áfram, Filippus.
Þú ratar.
Sjáumst á morgun.
Ég kem á morgun, með rósina.
Farðu varlega.
Hvað ertu að gera?
Þvo þvott.
Komdu hingað.
"Blái fuglinn..."
- "Sem flýgur... - "
- yfir dimma... -
"- skóginn."
Glæsilega gert.
Hvað i ósköpunum ertu að gera?
Kenna annarri stúlku að lesa?
Er ein ekki nóg?
Við verðum að bregðast við þessu.
Þú ert það villtasta -
- og fallegasta sem ég hef séð.
Þú ert öllum fremri.
En ég veit að börnin okkar verða falleg.
Hitti ég illa á þig?
- Hvað viltu, Loftur? - Ákveðin dama er i neyð.
Það er hetjustund.
Ég hef ekki lokið mér af hérna.
Ekki ég heldur.
Fríða, var skólastjórinn að skamma þig?
Honum var líka illa við mig.
Má ég gefa þér eitt ráð um þorpsbúana?
Þeir munu aldrei treysta þeim breytingum sem þú boðar.
Ég vildi bara kenna barni að lesa.
Einu börnin sem þú ættir að hugsa um -
- eru þín eigin.
- Ég er... -
- ekki tilbúin i barneignir.
Kannski áttu eftir að hitta rétta manninn.
Þetta er lítið þorp, Gestur. Ég hef hitt þá alla.
Kannski ættirðu að líta betur.
Sumir okkar hafa breyst.
- Gestur... -
- við gætum aldrei fært hvort öðru hamingju.
Enginn breytist svo mikið.
Æ, Fríða.
Veistu hvað verður um piparkerlingar sem missa föður sinn?
Á einhver smámynt?
Þær beiðast ölmusu eins og vesalings Agata.
Svona er heimur okkar, Fríða.
Lífið gerist ekki betra fyrir einfaldan almúga eins og okkur.
Ég er vissulega sveitastelpa -
- en ég er ekki einföld -
- og ég ætla aldrei að giftast þér, Gestur.
Því miður.
Að hugsa sér.
Ég? Að giftast þessum búralega -
- og heilalausa...
Að ég sé hans? Ég held nú síður.
Að ég sé hans? Ég hrollinn fæ.
Ó, nei, ja svei, þótt hann sé fríður.
Ég þrái eitthvað betra en þennan bæ.
Mig langar til að fara langt i fjarska.
Og fá að lifa ævintýr.
En þó væri indælt að -
- einhver annar skildi hvað -
- ég hef innra með mér áformað.
Skógurinn er fallegur.
Ég vildi að ég væri ekki svona villtur.
Veistu hvar við erum, Filippus? Ég hef ekki glóru.
Allt i lagi, Filippus.
Já, förum bara þessa leið.
Farðu til hægri.
Svona, rólegur.
Áfram með þig.
Ein leiðin lokast -
- og önnur opnast.
Allt i lagi, karlinn. Þetta er bara smásnjór.
Í júní.
Farðu varlega.
Það er hált.
Áfram, Filippus. Áfram með þig.
Áfram.
Áfram, Filippus.
Filippus.
Duglegur strákur.
Áfram, karlinn.
Filippus, þú bjargaðir lífi mínu.
Vel af sér vikið. Já.
Þeir þurfa að leita annað eftir kvöldverðinum.
Sjáðu.
Þarna er hey.
Og vatn.
Allt sem þig vantar, vinur.
Ég ætla að heilsa upp á grunlausa gestgjafann.
Hver sem hann nú er.
Kærar þakkir.
Þakka...
Halló?
Afsakið ónæðið.
Ég er bara ferðalangur -
- að leita skjóls fyrir óveðrinu.
Afsakið ónæðið.
Er einhver heima?
Er einhver vakandi?
Hann hefur villst i skóginum.
Þegiðu, fíflið þitt.
Afsakið?
En falleg klukka.
Stórfenglegt.
Smekkmaður.
Hann var að tala um mig.
Obbosí.
- Jæja, hvar sem þú ert... -
- þá ætla ég aðeins að orna mér við eldstæðið.
Þetta er betra.
Miklu betra.
Takk fyrir.
Mamma bannaði mér að hreyfa mig því þú gætir orðið smeykur.
Afsakaðu.
Ekkert að afsaka.
- Ég fæ þér... -
- ekki fullþakkað fyrir alla gestrisnina.
- En ég... -
- segi adieu að sinni -
- og góða nótt.
Áfram, Filippus.
Nei, bíddu við.
Rósir. Ég gleymdi þeim næstum.
Við erum óhultir hérna.
Ég lofaði Fríðu rós.
Svona.
Filippus.
Hvað kom fyrir?
Hvar er pabbi?
Fylgdu mér til hans.
Sjáðu, Kuggur.
Fögur stúlka.
Ég sé að þetta er stúlka.
Ég missti hendurnar, ekki sjónina.
Hvað ef hún er sú eina rétta?
Sú sem leysir okkur úr álögunum?
Hver sagði þetta?
Hver er þar?
Pabbi?
Ert þetta þú, pabbi?
Fríða.
Hvernig fannstu mig?
Hendurnar á þér eru ískaldar.
Ég verð að koma þér heim.
Farðu héðan undir eins.
Kastalinn er lifandi.
Farðu, áður en hann finnur þig.
Hver?
Hver er þar?
Hver ert þú?
Ég kom að sækja föður minn.
Faðir þinn er þjófur.
Lygari.
Hann stal rós.
Ég bað um rósina.
Refsaðu mér frekar en honum.
Nei.
Hann á við að eilífu.
Það er víst refsingin fyrir að tína blóm hérna.
Lífstíðardómur fyrir eina rós?
Ég hlaut eilífðarbölvun fyrir eina slíka.
En ég loka hann aðeins inni.
Viltu ennþá koma i stað föður þíns?
Stígðu inn i birtuna.
Veldu.
Fríða, ég leyfi þér þetta ekki.
Ég missti móður þína -
- og vil ekki missa þig líka.
Farðu nú.
Farðu.
Allt i lagi, pabbi. Ég skal fara.
Ég vil segja eitt orð við hann i næði.
Ertu svo kaldlyndur -
- að þú bannar dóttur að kveðja föður sinn með kossi?
Eilífðin må sjá af einni mínútu.
Þegar þessar dyr lokast opnast þær ekki aftur.
Ég hefði átt að fara með þér.
Nei, hlustaðu á mig, Fríða.
Þetta er allt i lagi.
Farðu nú.
Lifðu lífi þínu.
Gleymdu mér.
Gleyma þér?
Ég á þér allt að þakka.
Ég elska þig, Fríða.
Vertu óhrædd.
Ég elska þig líka, pabbi.
Ég er óhrædd.
Ég lofa að strjúka héðan.
Hvað segirðu?
Þú komst i hans stað.
Hann er faðir minn.
Hann er flón.
Það ert þú líka.
Fríða.
Pabbi.
Ekki meiða hann.
- Pabbi. - Nei.
Ég kem aftur.
Ég lofa því.
Afsakaðu ónæðið, mademoiselle, -
- en ég kom til að fylgja þér i herbergið þitt.
Herbergið mitt?
- Ég hélt... - Hvað?
Að þegar dyrnar lokuðust myndu þær ekki opnast aftur?
Ég veit.
Hann er svo dramatískur.
Halló.
Þú ert nautsterk.
Það er mikill kostur.
Hvað ertu?
Ég heiti Logi.
Geturðu talað?
Auðvitað getur hann talað.
Hann gerir ekkert annað.
Logi, sem yfirþjónn hússins -
- krefst ég þess að þú skilir henni i klefann.
Hvort viltu vera til æviloka, Kuggur?
Maður eða borðklukka?
Tilbúin, fröken?
Treystu mér.
Afsakaðu slæm fyrstu kynni. Vonandi er þér ekki of brugðið.
Því ætti mér að vera brugðið?
Ég er að tala við kerti.
Kertastjaka, takk.
Gríðarlegur munur.
Til þjónustu reiðubúinn. Nú áttu heima i kastalanum -
- svo þú mátt fara hvert sem þú vilt.
Nema i vesturálmuna.
Sem er ekki til.
Hvað er i vesturálmunni?
- Ekki neitt. - Ekki neitt.
- Geymslur. - Geymslur.
- Allt og sumt. - Allt og sumt.
Já, allt og sumt.
Þessa leið, i austurálmuna.
Eða einu álmuna eins og ég kalla hana.
Varlega, s'il vous plaît!
Velkomin á nýja heimilið þitt.
Herbergið er lítið en notalegt.
Mikið er það fallegt.
Auðvitað.
Húsbóndinn vildi að þú fengir besta herbergi kastalans.
Við áttum ekki von á gestum.
Enchanté, mademoiselle.
Engar áhyggjur.
Herbergið verður hreint og fínt á augabragði.
Þetta er háskaleikur hjá þér.
Ég legði allt undir til að geta kysst þig aftur, Dúna.
Nei, ástin mín. Þú hefur brennt mig áður.
Verum sterk.
Hvernig verð ég sterkur þegar þú veikir mig svo?
Er allt lifandi hérna?
Halló, hvað heitir þú?
Þetta er hárbursti.
Vertu óhrædd.
Þetta er fataskápurinn þinn.
Ég kynni, frú Stórgerði. Hún er afbragðssöngkona.
Þegar hún heldur sér vakandi.
Kuggur minn, sönn díva þarf sinn fegurðarblund.
Haltu þér vakandi.
Hér er einhver til að klæða.
Loksins.
Kvenmaður.
Falleg augu.
Stolt á svip.
Fullkominn strigi, já.
Ég skal finna handa þér föt sem hæfa prinsessu.
Ég er ekki prinsessa.
Hvaða vitleysa!
Sjáum nú hvað leynist i skúffunum mínum.
En vandræðalegt.
Frúfrú, hjálpaðu mömmu.
Einfalt. Alls ekki yfirdrifið. Elska þetta.
Frúfrú, skilaðu ástarkveðju til meistarans.
Sjáðu það fyrir þér, Loftur.
Bústaður i skóginum.
Ferskasta bráðin mín grillast á teini -
- og yndisleg börn hlaupa um á meðan ástin mín eina -
- nuddar lúna fæturna á mér.
En hvað segir Fríða?
"Ég giftist þér aldrei, Gestur."
Það eru fleiri stúlkur hérna.
Frábær veiðimaður sóar ekki tímanum i kanínur.
Gestur, mig kvelur að sjá þig i sorg.
Súran og kveðinn i kút.
Hér vildu allir að þeir væru þú.
Þó að þeir sætu i sút.
Já, uppáhald allra i bænum ert þú.
Og enginn er fræknari þér.
Menn líta allir til þín i andakt og ógn.
Já, og auðvelt að sjá hví svo er.
Enginn býr eins og þú.
Veiðir dýr eins og þú.
Enginn státar af svíndigrum svíra eins og þú.
Þú ert fordæmi og fyrirmynd manna.
Fullkominn alveg þú telst.
Spyrðu Benna og Nonna og Manna -
- og þú sérð hvaða stjóra þeir kjósa sér helst.
Hver er -
- hæfinn sem þú?
- Hjörtun... - Kæfir sem þú?
Hvern einasta líkamspart æfir sem þú?
Já, ég veit að menn blikna i návist minni.
Já, hetja vor, það er hann.
Ég þurfti hvatningu.
Takk, kæri vin.
Það er auðvelt að blása þér byr i seglin.
Einum of?
Jamm.
Enginn slæst eins og hann.
Orgar hæst eins og hann.
Og fær tönnum i óvininn læst eins og hann.
Ó, svo hljómblíð er örvanna hviða -
- er skepnan með bæn sína fer.
Fyrst ég varlega á lifrina miða.
Og i bakið þau skýt.
Svindl það er.
Sama er mér.
Já, orð sitt heldur hann.
Ætíð hnyttinn er hann.
Og i spýtingakeppni alltaf hittinn er hann.
Já, af krafti ég ryð upp úr kokrásinni.
Tíu stig fyrir hann.
Takk fyrir.
Er ungur ég var át ég fimmtíu egg -
- svo ég yrði einn daginn stór karl.
Nú áratug seinna ét ég áttatíu egg -
- og er orðinn á stærð við heilt fjall.
Hver er klár...
Eins og hann?
- Dregur dár... - Eins og hann?
Laumar rími i línurnar þrjár eins og hann?
Og með hausum ég skreyti allt i húsum inni.
Í annað sinn.
Hver er forkólfurinn?
Hver fer efstur á blað?
Reyndu að giska á það.
Spyrðu slektið hver heillar það mest.
Aðeins einn maður hér sem af restinni ber.
Og hann heitir G-E-S-T...
Ég held það sé annað T.
Ég var að átta mig á því að ég er ólæs.
Og ég hef aldrei þurft að stafa nafnið áður.
Gestur.
Loftur, þú ert bestur.
Því hefur engin stúlka krækt i þig ennþá?
Ég er sagður uppáþrengjandi en ég skil það ekki.
Vinsamlegast. Einhver.
Þú, hjálp...
Þú verður að hjálpa mér.
Hann náði Fríðu og læsti hana i dýflissunni.
Hver náði henni?
Dýrið.
Risavaxið, skelfilegt og ógurlegt Dýr.
Dóttir mín er i lífshættu.
Því hlæið þið? Þetta er enginn brandari.
Kastalinn hans er falinn i skóginum.
Þar er vetur.
Vetur i júní?
Klikkaði gamli Magni.
Hlustið á mig.
Dýrið er raunverulegt.
Skilurðu það?
Ætlar enginn að hjálpa mér?
Ég hjálpa þér, Magni.
Hvað segirðu?
Er það virkilega?
Öllsömul.
Hættið að hæðast að manninum undir eins.
Þakka þér fyrir, höfuðsmaður.
Ekki þakka mér, Magni.
Vísaðu okkur á Dýrið.
Komdu.
Mamma, það er stúlka i kastalanum.
Við vitum það, Skarði.
Hvers konar te drekkur hún?
Jurtate, oolong-te -
- eða kamillute...
Ég er of spenntur.
Hægðu á þér áður en þú brýtur handfangið.
Varúð, Ketilbjörg.
Logi!
Alveg rólegur. Ég sé um að tala.
Þið eldið handa henni.
Við héldum að þú vildir félagsskap.
Húsbóndi, ég fullvissa þig um það -
- að ég kom hvergi nærri þessari vonlausu áætlun.
Að útbúa kvöldverð, klæða hana i síðkjól og gefa henni -
- svítu i austurálmunni.
Gafstu henni svefnherbergi?
Nei, hann gaf henni herbergið.
Það er satt.
Ef þetta er sú sem leysir okkur úr álögum -
- gætirðu reynt að heilla hana með góðum kvöldverði.
- Skarplega hugsað, Kuggur. - Hvað þá?
Fáránlegasta hugmynd sem ég hef heyrt. Að heilla fangann?
Þú verður að reyna það. Með hverjum degi sem líður -
- fjarlægjumst við mannlegu hliðarnar.
Hún er dóttir ótínds þjófs.
Hvernig haldið þið að hún sé?
Þú mátt ekki dæma aðra eftir föður þeirra, er það?
Þú borðar með mér.
Ég var ekki að biðja þig.
Vertu blíður, húsbóndi.
Stúlkan glataði föður sínum -
- og frelsinu á sama deginum.
Hún húkir eflaust dauðhrædd þarna inni.
Einmitt.
Augnablik.
Sko, þarna er hún. Mundu að vera blíður.
- Góður. - Heillandi.
Ljúfur.
Þegar hún opnar dyrnar tekurðu á móti henni með vingjarnlegu brosi.
Sýndu mér brosið.
- Ó, mon dieu. - Æ, nei.
Viltu snæða kvöldverð með mér?
Tekurðu mig til fanga og vilt að ég snæði kvöldverð með þér?
Ertu galinn?
Hann er að tapa sér.
Je minn.
Ég sagði þér að borða með mér.
Ég sagði nei.
Hvað er klukkan?
Hvað er að gerast?
Ég vil svelta frekar en að borða með þér.
Gjörðu svo vel.
Þá skaltu svelta.
Ef hún borðar ekki með mér -
- fær hún ekkert að borða.
Fávitar.
Þú talar ekki svona við okkur. Ég banna það.
Var ég of seinn?
Ég ætlaði heldur betur að láta hann heyra það núna.
Þú ert kominn aftur, húsbóndi.
- Voða fyndið. - Ég plataði þig.
Sýndu mér stúlkuna.
Annað krónublað féll.
Logi.
Nú spruttu þrjár fjaðrir i viðbót, en ég reytti mig i gær.
Ég veit, elskan.
Ég verð málmkenndari með hverjum deginum.
Nei, það er að gerast aftur. Afsakið mig.
Verið öll róleg.
Það er enn nægur tími.
Mamma.
Verð ég einhvern tíma drengur á ný?
Já, Skarði minn. Þú færð aftur -
- að njóta sólarinnar. Láttu mig um þetta.
Ég sagði þér að fara.
Engar áhyggjur. Þetta er bara frú Ketilbjörg.
Mikið ertu falleg.
Yndislegt -
- að kynnast þér.
Þetta er ansi löng ferð. Leyfðu mér að lappa upp á þig -
- áður en þú ferð.
Ég hef komist að því -
- að flest vandræðin virðast ómerkilegri -
- eftir sjóðandi heitan tebolla.
Rólegur, Skarði.
Gaman að kynnast þér.
Á ég að sýna þér brellu?
Skarði.
Þú varst afar hugrökk að gera þetta fyrir föður þinn, ljúfan.
Já.
Við erum öll sammála.
Ég hef áhyggjur af honum.
Hann hefur aldrei verið einn.
Taktu aftur gleði þína.
Þetta fer allt vel á endanum. Þér líður miklu betur -
- eftir kvöldverðinn.
En hann sagði að ég fengi ekki að borða nema með sér.
Fólk segir ýmislegt i bræði.
Við veljum hvort við hlustum.
Ertu að koma, gæskan?
Farðu.
Þau eru að koma. Allt klárt?
Ég held nú síður.
Ef húsbóndinn fréttir að þú hafir gefið henni mat kennir hann mér um.
Já, ég sé til þess.
Sástu hana bjóða honum birginn? Hún er sú eina rétta.
Þau verða að finna ástina svo við verðum mannleg -
- en hvernig gera þau það ef hún lokar sig inni?
Þú gleymdir smábletti hérna.
Þú veist að hún elskar hann aldrei.
Biluð klukka er rétt tvisvar á dag, mon ami, -
- en ekki i þetta sinn. Stattu beinn.
Nú látum við ljós okkar skína.
Ég er ekki með bragðlauka en veit að þetta er ljúffengt.
Farðu af mér á meðan ég elda.
Snar i snúningum, Pipri. Ekki leggjast, Salti.
Ekki þennan hávaða. Vinnið hljóðlega.
Auðvitað, en það er enginn kvöldverður án tónlistar.
Tónlistar?
Tilbúinn, meistari Kadens?
Það er svo langt síðan ég hef spilað.
Ég kann það varla lengur.
Önnur skemmd.
Meistari, konan þín er uppi -
- og hún á sífellt erfiðara með að halda sér vakandi.
Hún treystir á þig að hjálpa okkur að losna úr álögunum.
Þá spila ég þrátt fyrir tannpínuna.
Spilaðu hljóðlega, meistari.
Hljóðlega, sotto voce. Að sjálfsögðu.
Hefurðu fleiri smekklausar kröfur um listsköpun mína?
Nei, bara þetta.
Þarna ertu, elskan.
Ma chère mademoiselle.
Það er með gríðarlegu stolti -
- og mikilli ánægju -
- að við bjóðum þig velkomna.
Hérna.
- Og núna... -
- bjóðum við þér að slaka á.
Tylltu þér -
- á meðan borðstofan kynnir með stolti...
Kvöldverðinn þinn!
Ég fæ gest, ég fæ gest.
Gestrisni okkar hefur frést.
Upp með pentudúkinn, elskan.
En láttu okkur sjá um rest.
Þú færð franskt, soup de jour, setjum þig á matarkúr.
Besta matinn, besta vínið.
Spyrðu bara postulínið.
Það kann söng, það kann dans.
Þetta er nú líka Frans.
Og matseld hér er aldrei minna en best.
Komdu og spáðu i spilin.
Spyrðu um matseðilinn. Leiktu gest, okkar gest.
Okkar gest.
Nautalund.
Nýtt soufflé.
Baka og búðingur flambé.
Nammi namm, við berum fram einn kokkhúslistar kabarett.
Þú ert móð, þú ert mædd.
Þó skal máltíðin nú snædd.
Það er engin þörf að kvarta þegar stellin þig uppvarta.
Skemmtiskrá sé ég um.
Ásamt kertastjökunum.
Og af smekkvísi er þar allt i skorður fest.
Við hefjum glas á loft.
Það hendir ekki oft að ég fæ gest.
Og nú sést hversu vel við getum hresst -
- okkar gest, -
- okkar gest, okkar gest.
Ef engum sinna hjúin þá er ævin gleði rúin.
Afleitt mál ef engri sál þau þjónað fá.
Við vorum eitt sinn allt i öllu.
Ha, Kuggur?
Unaðstími så er liðinn hjá.
Langur tími genginn.
Já, og tækifærin engin.
Til að taka törn og æfa vel sitt fag.
Lágum flesta daga i leti i fleti.
Föst i okkar fari, svo komst þú og sjúddírari.
Ég fæ gest, ég fæ gest. Herra trúr, hér hendir flest.
En það lán að leirtauið er hvorki kámugt eða klesst.
Eftir mat vill hún te og það læt ég glöð i té.
Stellið út um stóla og bekki -
- steppar meðan teið ég trekki.
Ekki of sterkt, ekki of létt.
Á minn sann, nú sé ég blett.
Fægið mig. Við lögum sérhvern minnsta brest.
Og áfram, áfram svo.
Einn mola eða tvo?
Nú fæ ég gest.
Ég fæ gest.
Góðan gest, góðan gest, gleðja reynum við sem best.
Því i óratíð við höfum hvorki hitt hér kóng né prest.
Þinni svengd, -
- þinni lund, -
- þjóna viljum við um stund.
Meðan enn er einhver skíma.
Allir leggja sig i líma.
Þú færð -
- rétt eftir rétt -
- uns þú hrópar: "Ég er mett."
Og við syngjum meðan þú til sængur leggst.
En ekki fjasa fleira. Elskan, fáðu þér meira.
Allt upp ést.
Ég fæ gest.
Já, ég fæ gest.
Búðing?
Ég skil ekki hvers vegna þið eruð svona góð við mig.
Þið eruð fangar hérna rétt eins og ég.
Viljið þið ekki komast héðan?
Húsbóndinn er ekki eins hræðilegur og hann sýnist.
Einhvers staðar innst inni i sál hans leynist prins -
- af manni, sem bíður þess að verða frjáls.
Logi minntist á vesturálmuna.
Ekki hugsa um hana.
Farðu i háttinn, gæskan.
- Góða nótt. - Góða nótt.
Farðu beint i rúmið.
Hvað ertu að gera? Hvað gerðirðu við það?
Ekki neitt.
Veistu að þú hefðir getað steypt okkur öllum i glötun?
Burt með þig.
Farðu.
Skák og mát. Aftur.
Nei, þú svindlaðir aftur.
Mademoiselle, hvað ertu að gera?
Forða mér héðan.
Bíddu.
Farðu, Frúfrú.
Stöðvaðu hana, Frúfrú.
Ekki leyfa henni að fara.
Stöðvaðu hana.
Nei, Frúfrú.
Þetta er ekki leikstund.
Ekki núna, kjánahundur.
Vondur hvutti.
Nei, nei.
Ekki fara.
Það er hættulegt.
Ja, hérna.
Þú verður að hjálpa mér.
Stattu á fætur.
Ég er viss um að við erum á réttri leið.
Heyrirðu i úlfunum?
Þetta þýðir að við nálgumst kastalann.
Nú er nóg komið. Við verðum að snúa við.
Stoppaðu.
Þarna. Þarna er það.
Þetta er tréð.
Ég er handviss.
Það féll þegar eldingunni sló niður i það.
- En núna... -
- stendur það upprétt á ný -
- vegna einhverra -
- töfra eða þess háttar.
Viltu kvænast inn i þessa fjölskyldu?
- Það þýðir... -
- að kastalinn er...
Nei.
Nei, hann er...
Í þessa átt.
Ekki spurning, þessa átt.
Nú hætti ég að spila með þér.
Hvar er Fríða?
Dýrið tók hana og...
Það eru engin slík Dýr til.
Eða talandi tebollar.
Eða töfrar.
En það eru til úlfar, kal og sultur.
Dragðu andann djúpt, Gestur.
Dragðu andann djúpt.
Eigum við ekki að snúa við og fara aftur til Villeneuve?
Fríða er líklega heima að elda kvöldverð.
Ef þú heldur að þetta sé uppspuni, -
- hvers vegna bauðstu fram aðstoð þína?
Því að ég vil kvænast dóttur þinni.
Förum nú heim.
Fríða er ekki heima.
Hún er hjá...
Ef þú minnist aftur á þetta Dýr -
- læt ég úlfana éta þig.
Hættu, Gestur. Andaðu.
Hugsaðu um eitthvað fallegt. Hugsaðu um stríðið.
Blóð.
Sprengingar og endalausar ekkjur.
- Ekkjur. - Já.
Svona, já.
Svona.
Magni.
Fyrirgefðu, gamli minn.
Svona talar maður ekki við verðandi tengdaföður.
Eða hvað?
Verðandi tengdaföður?
Já.
Þú færð aldrei að kvænast dóttur minni.
Ég så þetta fyrir.
Ef Magni leggur ekki blessun sína yfir þetta -
- þvælist hann fyrir mér.
Þegar úlfarnir hafa étið hann -
- verð ég einn eftir til að hugsa um Fríðu.
Svo við athugum alla möguleika, -
- eigum við kannski að íhuga örlítið -
- síður hryllilega lausn?
Ertu að koma?
Áfram.
Þetta er sárt.
Þú meiðir þig ekki svona ef þú liggur kyrr.
Þetta hefði ekki gerst ef þú hefðir ekki strokið.
Ég hefði ekki strokið ef þú hefðir ekki hrætt mig.
Þú áttir ekki að vera i vesturálmunni.
Þú ættir að læra að hafa stjórn á skapinu.
Reyndu að hvíla þig.
Takk, fröken.
Við verðum þér ævinlega þakklát.
Því er ykkur svona annt um hann?
Við höfum hugsað um hann alla ævi hans.
En hann lagði bölvun á ykkur. Hvers vegna?
Þið gerðuð ekki neitt.
Þar hittirðu naglann á höfuðið.
Þegar húsbóndinn missti móður sína -
- og grimmur faðir hans tók þennan ljúfa og saklausa dreng -
- og mótaði i eigin óvægnu mynd -
- gerðum við ekki neitt.
Leyfum honum að sofa.
Sól skín i höll.
Óma ennþá æskunnar köll.
Ekki fyrr en ævin er öll -
- mun ég frá þér víkja.
Mun ég nötra á ný -
- yfir hennar óperugný?
Verðum við æ álögum i -
- svikin faðmlögin um?
Þegar sól skein á grund.
Mikið þrái ég slíka stund.
Góða nótt, mamma.
Léttari lund.
Svo loks birti til.
Ó, sungið get -
- um særandi myrkurs hret.
Nú svíður helsið, -
- þó er það frelsið sem ég nú upphefja vil.
Hvernig må þrautir slíkar þola -
- vonin svo skær og ástin heit?
Ég var saklaus og sjálfsörugg.
Hika nú, en meira veit.
- Liðin sú tíð. - Aldrei ég stigið get til baka.
- Aldrei verður aftur jafnblíð. - Í æskunnar trausta föðurfaðm.
Eitthvað virðist breyta mér.
- Haltu þéttar. - Ég styrkist nú en ófrjáls er.
Sólríka tíð -
- rennur upp, því trúa mátt, -
- því ástin veit -
- að sólin á ný -
- lýsir upp vorn reit.
Hvað gerist þegar síðasta krónublaðið fellur?
Húsbóndinn verður Dýr að eilífu og við verðum...
- Antík. - Glingur.
Lítið notuð búsáhöld.
Skran.
Við verðum að skrani.
Ég vil hjálpa ykkur.
Er engin leið að leysa ykkur úr álögum?
Það er ein leið.
Hafðu ekki áhyggjur af því.
Hver er sinnar gæfu smiður.
Drekktu.
Þakka þér fyrir, Agata.
"Ástin snýr verstu lygð i háa dygð.
Ástin er blind á augun, skyggn i hjarta..."
"Svo Amor sjónlaus þenur vænginn bjarta."
Hefurðu lesið Shakespeare?
Ég naut rándýrrar menntunar.
Rómeó og Júlía er uppáhaldsleikritið mitt.
Því kemur það ekki á óvart?
Hvað áttu við?
Allt þetta hugarangur og þessi sára þrá...
Miklu betra lesefni til.
Eins og hvað?
Hér eru einhverjar bækur sem þú gætir byrjað á.
Er allt i lagi?
Þetta er stórkostlegt.
Já, það er víst.
Ef þú ert svona hrifin máttu eiga þetta.
Hefurðu lesið allar þessar bækur?
Hvað segirðu?
Ekki hverja einustu.
Sumar þeirra eru á grísku.
Var þetta brandari?
Ertu nú farinn að grínast?
Kannski.
"Loftið er blátt og stingandi og kalt -"
- og frostsins hjúpur sveipar allt.
Hver grein, hvert lauf, -
- hvert grasstrá er hulið því sem virðist vera -
"- gler."
Mér líður eins og ég sé að sjá þetta i fyrsta sinn.
Er ljóðið lengra?
"Í þeirri þungbúnu þögn må heyra hvíslið -"
- i öllu því sem sefur.
Taktu eftir mér.
Vektu mig nú.
"Ég enn leynist hér."
Það er eitthvað mjúkt og meyrt við það.
En áður var það bæði gróft og óheflað.
Nú er það bljúgt og næstum blítt.
Hér birtist einhvern veginn eitthvað alveg nýtt.
Hún leit á mig, þó sást það vart.
Og ekki hryllti hún sig er loppu mína hún snart.
Nei, svona hjal það hjálpar lítt.
En að hún horfi á mig svona er alveg nýtt.
Má virða hann sem vin sinn?
Ég er i vafa hvað það gæti þýtt.
Víst er hann ekki prinsinn.
En ég sé i honum núna eitthvað alveg nýtt.
- Nú dámar mér. - Tja, á minn sann.
- Nei, skammi mig. - Ja, mikill þó.
Þau hafa um síðir hvort að öðru samið sig.
Það er svo kúnstugt. Bíðið og sjáið.
Við sjáum senn hvað hér er títt.
Hér hendir kannski bráðum eitthvað alveg nýtt.
Og vitið þið hvað?
Það kannski er að gerast eitthvað alveg nýtt.
Hvað, mamma?
Hér hendir kannski bráðum eitthvað alveg nýtt.
Hvað eruð þið að tala um?
Ég segi þér það þegar þú verður eldri.
Nú er ég orðinn eldri.
Skarði.
Þú ert engum líkur.
Hvað ertu að lesa?
Ekki neitt.
Gunnvör og Lanselot.
Þetta er reyndar...
Arthúr og hringborðið.
Riddarar, karlmenn og sverð og þess háttar.
- Þetta er samt... -
- ástarsaga.
Þá það.
Ég þakkaði þér aldrei fyrir að hafa bjargað lífi mínu.
Ég þakkaði þér aldrei fyrir -
- að hafa ekki leyft úlfunum að éta mig.
Þau kunna að skemmta sér.
Já, en hláturinn þagnar þegar ég geng inn i herbergið.
Sama hér.
Þorpsbúarnir segja að ég sé skondin.
Ég veit ekki hvort þau meina það sem hrós.
Það var leiðinlegt.
Þorpið hljómar skelfilega.
Næstum jafneinmanalegt og kastalinn.
Eigum við að stinga af?
Önnur lítil gjöf frá seiðkonunni.
Bók sem gerir manni virkilega kleift að komast undan.
En stórkostlegt.
Grimmasta brellan hennar.
Enn ein bölvunin.
Umheimurinn á engan stað fyrir skepnu eins og mig -
- en þú gætir fundið þinn stað.
Hugsaðu um þann stað sem þú hefur alltaf viljað sjá.
Finndu hann i hugskoti þínu.
Skynjaðu hann i hjartanu.
Hvert fórum við?
Til Parísar.
Ég dýrka París.
Hvað viltu sjá fyrst?
Notre Dame?
Champs-Élysées?
Ekki?
Of túristalegt?
Þetta er miklu minna en ég ímyndaði mér.
Þetta er æsku minnar París.
Innrammað hérna var mitt líf.
Hér i fúnu risi bjuggu -
- listamaður og hans víf.
Ávallt mér það fylgir.
Minningin ei deyr.
- Mín bíður æsku minnar París... -
- ei meir.
Hvað kom fyrir móður þína?
Það var eina sagan sem pabbi gat aldrei sagt mér.
Ég vissi betur en að spyrja.
Læknagríma.
Plágan.
Þú verður að fara núna.
Fljótur.
Áður en hún smitast líka.
Mér þykir leitt að hafa kallað föður þinn þjóf.
Förum heim.
Þetta er vonskuveður.
Gott að vera ekki bundnir við tré i miðjum óbyggðum -
- umkringdir blóðþyrstum úlfum.
Það er ekki um seinan.
Við gætum snúið við.
Það er bara...
Í hvert sinn sem ég loka augunum -
- sé ég Magna yfirgefinn.
- Þegar ég opna þau... -
- er hann...
Magni!
Gestur.
Reyndirðu að drepa Magna?
Magni.
Hamingjunni sé lof.
Ég hef verið i fimm daga -
- að leita að þér.
Þú reyndir að drepa mig.
Þú ætlaðir að láta úlfana éta mig.
Úlfa?
Það er eitt að þvaðra um ranghugmyndir þínar -
- en annað mál að saka mig um morðtilraun.
Magni.
Geturðu sannað þessar ásakanir þínar?
Spyrjið Agötu. Hún bjargaði mér.
Agötu?
Viltu sanna ásakanirnar með vitnisburði -
- einhvers ógeðslegs skass?
Ekkert illa meint, Agata.
Herra Loftur.
Hann var þarna og så allt saman.
Ég?
Það er rétt.
Ekki trúa mér.
Loftur.
Minn kærasti félagi.
Reyndi ég, -
- elsti vinur þinn og tryggasti bandamaður, -
- að drepa föður einu stúlkunnar sem ég hef elskað?
Það er flókin spurning að svo mörgu leyti.
En svarið er nei.
Hann gerði það ekki.
Þú...
Magni.
Það er sárt að segja það en þú ert hættulegur sjálfum þér og öðrum.
Ekki furða að Fríða hafi stungið af.
Þú þarft aðstoð.
Á rétta staðnum til að sefa hugarvílið.
Þetta verður allt i lagi.
Allt i lagi.
Ég så hana i salnum -
- og sagði: "Þú gerir allt svo fallegt.
Við ættum að halda dansleik." Mig grunaði ekki að hún segði já.
Hvað var ég að hugsa?
Þetta er fullkomið, húsbóndi.
Það eru aðeins fjögur blöð eftir á rósinni, svo i kvöld -
- geturðu upplýst hvaða hug þú berð til hennar.
Mér líður eins og bjána.
Hún mun aldrei elska mig.
Ekki missa móðinn.
Hún er sú rétta.
Ég vildi að þú hættir að segja þetta.
Það er engin "sú rétta".
Er þér ekki annt um hana?
Heillaðu hana þá með fögrum tónum og rómantík við kertaljós.
Síðan á hárréttu augnabliki...
Hvernig þekki ég það?
Þér verður dálítið flökurt.
Engar áhyggjur, húsbóndi. Þú spjarar þig.
Hættu að vera stressaður og segðu Fríðu hvernig þér líður.
Ef þú gerir það ekki -
- þarftu að drekka kalt te það sem eftir er ævinnar.
- Í myrkri. - Á kafi i ryki.
Myrkri og gríðarlegu ryki.
Byrjum á hárinu.
Konur dýrka fallegt hár.
Ég sé um fingurna og tærnar.
Burstaðu tennurnar, Barði. Ekki vanþörf á.
Dýfa, dýfa.
Klippa, klippa.
Lakka neglur.
Bursta horn.
Loka augum. Púff, púff.
Og síðast en ekki síst...
Voilà!
Ég get lagað þetta.
Mikið ertu falleg.
En eitthvað vantar.
Já.
Þetta er endahnúturinn.
Gömul saga og ný.
Sönn hún reynist hér.
Vinir vart að sjá.
Einhver breytist þá, óvænt svo það er.
Eitthvað öðruvísi.
Eigi þarf að bíða.
Hvorugt viðbúið.
Hvað þá tilbúið.
Dýrið og Fríða.
Ávallt er það eins.
Ávallt saga hlý.
Gerst hefur það hér.
Jafnöruggt það er -
- og sólin rísi á ný.
Gömul saga og ný.
Bæði ég og þú.
Ljúfsárt og skrýtið.
Að breytast dálítið.
Vita betur nú.
Jafnöruggt og sól -
- skal um himin líða.
Gömul saga og ný.
Gerist æ og sí.
Dýrið og Fríða.
Gömul saga og ný.
Gerist æ og sí.
Dýrið og Fríða.
Ég hef ekki dansað árum saman.
Ég hafði næstum gleymt tilfinningunni.
Það er víst kjánalegt -
- fyrir skepnu eins og mig að vona -
- að þú fellir hug til mín einhvern daginn.
Ég veit það nú ekki.
Í alvöru?
Gætirðu fundið hamingjuna hérna?
Getur einhver verið hamingjusamur sem er ekki frjáls?
Faðir minn kenndi mér að dansa.
Ég steig oft á tærnar á honum.
Þú hlýtur að sakna hans.
Ógurlega.
Viltu sjá hann?
Ég vil sjá föður minn.
Pabbi.
Hvað gera þau honum?
Hann er i vanda.
Farðu til hans.
Hvað sagðirðu?
Farðu til hans.
Þú mátt engan tíma missa.
- Nei... -
- taktu hann með þér.
Þá geturðu alltaf litið aftur til mín.
Þakka þér fyrir.
Ég hafði mínar efasemdir en þetta gengur eins og klukka.
Sönn ást sigrar að lokum.
Ég leyfði henni að fara.
Hvað segirðu?
Hvernig gastu það, húsbóndi?
Ég varð að gera það.
Hvers vegna?
Því að hann elskar hana.
Af hverju erum við ekki orðin að mönnum?
Því að hún elskar hann ekki og nú er það orðið um seinan.
Hún gæti komið aftur.
Nei.
Ég veitti henni frelsi.
Ég vildi að ég gæti gert það sama fyrir ykkur öll.
Farið nú.
Tími okkar er næstum á þrotum.
Komdu, ástin mín.
Ég áður þóttist eiga allt.
Hæddist að örlaganna vá.
Ég aldrei þurfti nokkurn annan mér við hlið.
Of seint hið sanna så.
Aldrei mér kvölin hverfa mun.
Stöðugt i huga mér hún er.
Ég hleypti henni inn i hjartans dimma djúp.
Um megn það reynist mér.
Því hún ávallt hjá mér verður.
Jafnvel þótt hún hlaupi af stað.
Ennþá mun mig kvelja, róa, særa, -
- æra, sama hvað.
Visna ég i háum turni.
Sit við opnar dyr og bíð.
Ég vona að hún birtist brátt -
- og verði hjá mér alla tíð.
Ég berst við ástarinnar böl.
Forðast að sökkva i myrkurs vé.
Þótt hún sé ekki lengur innan seilingar.
Ég ætíð hana sé.
Því hún ávallt hjá mér verður.
Jafnvel þegar burt hún fer.
Ennþá mun mig heilla -
- og eiga þátt i öllu sem ég er.
Visna ég i háum turni.
Sit við opnar dyr og bíð.
Ég vona að hún birtist brátt.
Þá hefst mín langa og dimma nátt.
Svo margt við hefðum getað átt.
Bíð ég hérna alla tíð.
Maðurinn er veikur.
Gerðu það.
Hann þarf að komast á sjúkrahús, -
- ekki á hæli.
Hefurðu nokkurn tíma séð inn i vitfirringahæli, Magni?
Þú endist ekki i viku.
Lofaðu mér að kvænast dóttur þinni og ég sleppi þér.
Aldrei.
Takið hann burt.
Stans.
Pabbi.
Fríða, ég hélt að þú værir dáin.
Sleppið honum, hann er meiddur.
Við getum það ekki. En við hugsum vel um hann.
Faðir minn er ekki sturlaður.
Segðu honum það, Gestur.
Þú veist hvað ég er tryggur fjölskyldu þinni -
- en faðir þinn hefur haldið ótrúlegum fullyrðingum á lofti.
Það er satt, Fríða.
- Hann hefur þvaðrað um Dýr... -
- i kastala.
Ég var i kastalanum og Dýrið býr þar.
Þú segir hvað sem er til að frelsa hann. Það er engin sönnun.
Viltu sönnun?
Sýndu mér Dýrið.
Hérna er sönnunin.
Þetta eru galdrar.
Lítið á þetta Dýr.
Sjáið vígtennurnar.
Klærnar.
Nei, verið óhrædd.
Hann er blíður og góður.
Skrímslið hefur hana á töfravaldi sínu.
Það mætti jafnvel halda að henni væri annt um hann.
Hann er ekki skrímsli, Gestur.
Þú ert það.
Dýrið gerir ekki flugu mein.
Ég hef heyrt um áhrif svartagaldurs -
- en aldrei séð þetta áður með eigin augum.
- Þetta er ógn... -
- við tilveru okkar.
Það gengur ekki -
- að hún var i Dýrið við.
Læsið hana inni líka.
- Nei. - Komdu hingað.
Þegiðu.
Þú kemst ekki upp með þetta.
Æ, Fríða.
Gestur, með fullri virðingu...
Vilt þú vera næstur?
Sæktu hestinn minn.
Standið vörð.
Ekki leyfa þeim að sleppa.
Skepnan kallar bölvun yfir okkur ef við stöðvum hana ekki.
Við skulum drepa Dýrið.
Drepum Dýrið!
Engu er vært uns það er dautt.
Um oss situr óvættin.
Hún vill úða okkur öllum i sitt ógurlega gin.
Hún mun eyða öllum bænum ef hún fær að eiga sig.
Því er mál að kála kvikindinu.
Komið, eltið mig.
Gegnum náttskyggðan skóg, yfir þokumyrkar mýrar.
Það er martröð en þó dúndurveiðitúr.
Hvergi dok, en við lok okkar leiðar liggur kastali.
Með skrímsli þetta i skjóli við sinn múr.
Og hver tönn þess er hvöss eins og kuti.
Og það risahramm getur teygt.
En við brjótum þess dyr.
Og við hættum ekki fyrr en það er dautt.
Alveg dautt.
Dýrið feigt!
Söðlið hest, eltið Gest.
Sannið kjark ykkar og karlmennsku.
Komið drengir, stöndum okkar plikt.
Sé það ógn eða stríð fylgja mun mér fylking fríð.
Og þau fella með mér allt sem hér er kvikt.
Skepna gengur hér laus, engin spurning, -
- en fer skrímslið i fylkingu fremst?
Klárir fram, sækið að, hvessið egg, brýnið blað.
Biðjið bæn og svo af stað.
Sýndu mér kastalann.
Hann lærði þó loksins að elska.
Það gerir okkur ekkert gagn ef hún elskar hann ekki líka.
Nei, þetta var i fyrsta sinn sem ég hef orðið vongóð um það.
Heyrðirðu þetta, mamma?
Er hún að koma aftur?
Gæti það verið?
Ég sagði það.
Sacré bleu!
Innrás.
Skríll.
Þar höfum við það.
Þar fór sanna ástin.
Mannið víggirðinguna -
- og haldið föstu fyrir.
Farið frá.
Ólgar blóð, eykur móð og við óhrædd áfram sækjum.
Því i okkur er nú orrustubál kveikt.
Gunnfána upp, engan stans, hér eru fimmtíu manns.
Þeir hinir fræknustu i Frans.
Dýrið feigt!
Við þurfum aðstoð.
Ég verð að vara Dýrið við.
Vara hann við?
Hvernig slappstu frá honum?
Hann sleppti mér, pabbi.
Hann sendi mig hingað til þín.
Ég skil þetta ekki.
Hvar fannstu...?
Hann fór með mig þangað.
Ég veit hvað kom fyrir mömmu.
Þá veistu af hverju ég yfirgaf hana. Það var til að vernda þig.
Ég hef alltaf reynt að vernda litlu stúlkuna mína.
Ég hef jafnvel ofverndað þig.
Ég skil það.
Viltu hjálpa mér núna?
Það er hættulegt.
Já.
Já, það er satt.
Ég get reynt að stinga upp lásinn.
Þetta eru eftir allt -
- aðeins tannhjól og gormar.
- En mig vantar... -
- eitthvað langt og oddhvasst.
Eins og þetta.
Fullkomið.
Fyrirgefðu, húsbóndi.
Afsakaðu ónæðið.
Hún kemur ekki aftur.
Nei.
Þau brjóta upp hurðina.
Skiptir ekki máli núna.
Leyfum þeim að koma.
Dýrið feigt, Dýrið feigt.
Þetta virkar ekki.
Ég veit hvað við gerum.
Dýrið feigt, Dýrið feigt, Dýrið feigt.
Hefurðu engar áhyggjur af því -
- að það gæti verið reimt i kastalanum?
Ekki missa móðinn, Loftur.
Hvar erum við?
Staðurinn er kunnuglegur.
Eins og ég hafi verið hérna áður.
Komdu sæll.
Þú hlýtur að vera -
- talandi tebollinn.
Og þú hlýtur að vera -
- amma hans.
Amma?
Árás!
Halló.
Gestur.
Hjálp.
Fyrirgefðu, gamli vinur.
Það er hetjustund.
Ái.
Halló.
Þú átt þetta víst.
Hún er svo þrjósk.
Átt þú einhver börn?
Nú er enginn hérna til að vernda þig.
Einn, tveir, þrír, fjórir, -
- fimm, sex, sjö, átta...
Vel gert, Skarði minn.
Glæsilegt.
Fótgönguliðið er mætt.
Farið og kennið þeim lexíu.
Já, þetta kallast bækur, þriðja flokks skytturnar ykkar.
Ég er farinn.
Bara klukka.
Komið hingað, -
- litlu guttar.
Ég sný ykkur svona og klæði ykkur.
Já, sætu litlu guttar.
Svo sætir.
Farið og verið frjálsir.
Verið frjálsir.
Hvernig viljið þið teið?
Brennandi heitt?
Eða sjóðandi?
Herra Ketill.
Mamma.
Þakka þér fyrir.
Hafðu þetta.
Sá fann til tevatnsins.
Ég stóð alltaf með Gesti -
- en samband okkar er á slæmum stað núna.
Þú ert of góður fyrir hann.
Já.
Eigum við að halda áfram?
Svo fagrir tónar.
Farið frá.
Þaggið niður i sembalnum.
Hvað þá?
Meistari.
Elskan mín. Loksins.
Ég kem, ástin mín.
Nú er komið að því.
Feita daman syngur.
Passið tærnar.
Svona, snáfið héðan.
Bon voyage!
Góða ferð heim.
Haldið ykkur úti.
Halló, Dýr.
Ég heiti Gestur.
Fríða sendi mig.
Ertu ástfanginn af henni?
Hélstu virkilega að hún vildi vera með þér?
Fríða.
Hvar er hann?
Þegar við komum aftur i þorpið -
- ætlar þú að giftast mér.
Og höfuðið af Dýrinu -
- verður uppi á vegg hjá okkur. - Aldrei.
Nú kem ég, Dýr.
Nei.
Fríða?
Fríða.
Þú komst aftur.
Ég reyndi að stöðva þau.
Bíddu þarna.
Ég kem.
Gestur.
Nei.
Ekki sleppa takinu.
Ég bið þig.
Ég geri hvað sem er.
Ekki meiða mig, Dýr.
- Ég er ekki... -
- dýr.
Farðu.
Burt með þig.
Ekki.
Þetta er of langt.
Nei, ekki.
Komdu.
Þú komst aftur.
Auðvitað kom ég aftur.
Ég mun aldrei yfirgefa þig aftur.
Ég óttast að það sé komið að mér að fara.
Nú erum við saman.
Þetta verður allt i lagi.
Ég fékk i það minnsta að sjá þig.
Einu sinni enn.
Nei.
Nei, ekki.
Komdu aftur.
Okkur tókst það, Dúna.
Sigurinn er okkar.
Dúna?
Elsku Dúna mín.
Æ, nei.
Meistari, þú varst svo hugrakkur.
Vertu sæll, elskan mín.
Nei, ekki yfirgefa mig.
Skarði.
Hafið þið séð Skarða? Hann ráfaði i burtu.
Hvar er drengurinn minn?
- Mamma. - Æ, nei.
Mamma.
Logi.
- Ég get ekki... -
- talað.
Allt i lagi, Kuggur.
Ég get ekki...
Logi.
Kæri vinur.
- Það var heiður að þjóna... -
- með þér.
Minn var heiðurinn.
Komdu aftur.
Ekki yfirgefa mig.
Ég elska þig.
Meistari.
Frú.
Meistari.
Logi.
Við unnum kapphlaupið við klukkuna.
Dúna.
Sjá þig, Skarði.
Þú ert drengur á ný.
Hvað sagði ég, elskan?
Þú ilmar svo vel.
Frúfrú, finalmente.
Elskan?
Herra Ketill.
Ketilbjörg.
Nú man ég.
Ég man.
Hinrik?
Hinrik!
Je minn eini.
Ég hef verið svo einmana.
Vertu aftur að klukku.
Sjáðu, Logi.
Prinsinn minn.
Komdu sæll, gamli vinur.
Gott að sjá þig.
Þú bjargaðir okkur.
Fríða, þetta er ég.
Þetta er Skarði.
Gömul saga og ný.
Bæði ég og þú.
Ljúfsárt og skrýtið að breytast dálítið.
Vita betur nú.
Vetur verður vor.
Blæsa verður blíða.
Á rétta leið er lagt.
Ekkert enn ósagt.
Dýrið og Fríða.
Hvað er að?
Hvernig líst þér á að safna skeggi?
Jafnöruggt og sól -
- skal um himin líða.
Gömul saga og ný.
Gerist æ og sí.
Dýrið og Fríða.
Gömul saga og ný.
Gerist æ og sí.
Dýrið og Fríða.
www.HoundDawgs.org Newest NORDiC RETAiL!